Είμαι η Κεσκιλίδου Χρυσούλα, ίσως χωρίς πολλά πολλά  προσόντα και κατεβαίνω υποψήφια δημοτική σύμβουλος.

Αφού χαμογελάσετε και μου πείτε: «Μπράβο και καλή επιτυχία» με κάποια ειρωνεία, θα με ρωτήσετε: «και τι έχεις να μας προσφέρεις και συ;»

Λοιπόν!

Έργα σημαντικά για την πόλη δεν έχω κατά νου, εκτός από κάποιες  λακούβες κι ένα σαμαράκι κοφτερό στην αρχή της οδού Χαλδείας, που μ’ έχει καταστρέψει τα λάστιχα.

Δουλειές δεν έχω να σας δώσω. Μακάρι να παν καλά τα πράγματα να προσλάβουμε κάποιον στην δουλειά, να ζήσει ένας ακόμα. Αλλά όλοι θα έπρεπε να έχουν μια αξιοπρεπή εργασία να ζήσουν, και είναι ντροπή μας να μην  γίνεται αυτό, γιατί είναι δικοί μας άνθρωποι .

Ο λόγος που κάνω αυτήν την κίνηση, είναι  άλλος. Να μιλήσω!

Τον τελευταίο καιρό στον τόπο μας και γενικότερα στην κοινωνία μας, ζούμε ένα κλίμα με δήθεν «αριστερούς προδότες», «δεξιούς φασίστες», «Μακεδονομάχους και Μακεδονολάτρες», όπου φοβάσαι να μιλήσεις, αν έχεις διαφορετική άποψη, γιατί θα σε πάρει ο διάολος. Λες και σε λίγο θ’ αρχίσει να εκτελεί ο ένας τον άλλον. Άτομα που τα εκτιμούσες και τα αγαπούσες, αρχίζεις να σκέφτεσαι μήπως πρέπει να τα φοβάσαι.

Δημιουργείται  μια άσχημη και αποκρουστική κατάσταση που δεν θέλεις να είσαι μέρος της και τίποτα θετικό δεν είναι να περιμένεις. Φαντάζομαι τι γινότανε παλιότερα που η διαμάχη δεξιών και αριστερών ήτανε πιο ζόρικη.

Απέναντι σ’ όλο αυτό είπα να υψώσω το ανάστημά μου, μην μου πει κάποιος αύριο, αν χειροτερέψουν τα πράγματα, εσύ γιατί σιωπούσες;

Κάθε οργανισμός έχει και την δεξιά του  πλευρά και την αριστερή. Όσο και να του κόψεις την μια ή την άλλη, πάλι δυο πλευρές θα έχει. Το μόνο που θα καταφέρεις θα είναι να τον κουτσουρέψεις, να τον αδυνατίσεις και να τον αρρωστήσεις.

Οι αριστεροί πάντα λιγότεροι, δύστροποι και ανικανοποίητοι . Θέλουν ν’ αλλάξουνε την κοινωνία, όπως λένε, για ένα καλύτερο μέλλον για όλους.

Οι δεξιοί, πρακτικοί άνθρωποι. Θέλουν να κρατήσουνε το σίγουρο, το δοκιμασμένο που παρά τα προβλήματά του, μας κράτησε όρθιους μέχρι τώρα.

Ο κόσμος προχωράει έτσι κι αλλιώς. Άλλος ήταν πριν εκατό χρόνια, άλλος πριν πενήντα. Άλλος σήμερα κι άλλος θα είναι αύριο. Αν μείνουμε στάσιμοι, θα ξεπέσουμε και θα δυστυχήσουμε .

Ας αφουγκράζονται οι αριστεροί τους δεξιούς και οι δεξιοί τους αριστερούς. Η ζωή τους χρειάζεται όλους. Όταν κάποιοι τραβάνε μπροστά, οι άλλοι να κρατάνε τα μπόσικα να μην παρασυρθούμε σε κακοτοπιές. Έτσι θα προχωράμε ζυγισμένα και μυαλωμένα.

Με λογική, με σεβασμό, με συνεργασία και αγάπη του άλλουόπως λένε και οι γραφές, και δουλειές θα κάνουμε, και την πόλη μας θα ομορφύνουμε, και την χώρα μας και τον κόσμο όλο. Και με τα λίγα πάλι ευτυχισμένοι θα είμαστε γιατί θα έχουμε το πιο πολύτιμο. Θα έχουμε ο ένας τον άλλον. Χωρίς αυτό ούτε τα πολλά χαίρεται κανένας.

Και να δώσουμε νέα ονόματα, κατάδικά μας, στις πόλεις μας, στις χώρες μας και παντού. Σύνθετα ονόματα, που το πρώτο να λέει  «Άνθρωποι…»

Ευχαριστώ!

 

(Υστερόγραφο)

Συμμετέχω στον  συνδυασμό: «ΜΕ ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ», με υποψήφιο δήμαρχο Πτολεμαΐδας τον κ. Στάθη Κοκκινίδη:

  • Γιατί θέλω να έχω λόγο στα κοινά.Να μιλάω και να ακούγομαι, που το έχουμε όλοι ανάγκη.
  • Γιατί εδώ τους ανθρώπους που έτυχε να γνωρίζω ,τους εκτιμώ και πιστεύω ότι θα αντιμετωπιστούν θετικά τα ζητήματα της περιοχής, με ανθρωπιά και ομαδικότητα και θέλω να το υποστηρίξω αυτό.
  • Γιατί με αυτούς τους ανθρώπους δεν θα φοβόμουν και να διαφωνήσω ακόμα.
  • Γιατί ονειρεύομαι μια κοινωνία μαζί με τους άλλους και όχι εναντίον τους.

(Θα ήταν ωραίο αυτές οι ιδέες να έβρισκαν ανταπόκριση στις εκλογές, και θα το τιμούσα  αυτό όσο μπορώ. Αλλά πιο πολύ θα το χαιρόμουνα να είχαν αποδοχή πέρα από αυτό, στην καθημερινή μας ζωή).